Geçtiğimiz ay yazarlar yemeğini geleneksel mekânlarımızdan Rumelihisarı İskele Restoran’da yedik.
Ama yediğimiz bu yemek, bir rekor olarak 10 yıllık yazarlar yemeği tarihine geçti.
Biz yazarlar yemeği geleneğini 2000’li yılların başında önce Sigortacı Gazetesi’ndeki toplantı odasında başlatmıştık. Toplantı masasında bir araya gelen yazarlara mutfakta yemek, meyve ve tatlılar hazırlanıyor, bu arada yazarlarımız gerek sektördeki, gerekse Türkiye’deki ve dünyadaki gelişmeler konusunda sohbet ediyordu… Oldukça keyifli sohbetlerdi. Daha sonra bu sohbetlere yemekler dışarıdan ısmarlanmaya başlandı ve ardından yanlış hatırlamıyorsam 2002 yılından sonra da yazarlar yemeği restoranlara taşındı…
İş piyasaya çıkınca, biz de adını yazıya döküp “Geleneksel Yazarlar Yemeği” koyduk ve 10 yıldan beri her ay buluşup, sohbet ediyoruz, yemek yiyoruz, eğleniyoruz ve yaşadıklarımızı, konuştuklarımızı size aktarıyoruz.
Başlangıçta sadece yazarlarımızın buluştuğu toplantıya, zamanla konuklar da katılmaya başladı. Sohbetler biraz daha renklendi. Ama süre mütevazıydı, ortalama saat ikide yemekler biterdi. Derken yemeklere Ali Erül kardeşimin deyimiyle “Tabii Senatörler”, sektörümüzün duayenleri Mehmet Aydoğdu ve Erhan Dumanlı da katılınca, onların “Kardeşim ayda bir kere bir araya geliyoruz, sohbet de mi edemeyeceğiz” sitemiyle bir süre uzatımına gittik ve yazarlar yemeğinin süresini saat 15.30’a kadar uzattık… Kötü mü oldu; hayır! Gerçi bu arada yemeğe geç kalan ya da erken kaçan arkadaşlar bir miktar şampanya cezası ödediler, ama olacak o kadar…
Geçen ayki yemekte konuklarımız TSRŞB Başkanı ve Anadolu Sigorta Genel Müdürü Mustafa Su, Genel Müdür Yardımcısı Filiz Tiryakioğlu, Reklam ve Halkla İlişkiler Müdürü Berna Semiz Ergüntan ve SEGEM Müdür Yardımcısı Dr. Berna Özşar Kumcu’ydu. Yemeğe sağlık sorunları nedeniyle katılamayan Timuçin Alpay kardeşimize acil şifalar dilerken Ali Erül’e de “Çok şey kaçırdın be Ali” demeden geçemiyoruz. Çünkü geçen ayki yazarlar yemeğinde gerçekten bir muhabbet rekoru kırdık ve yemeği saat 17.00’de tamamladık. Yemekte konuşulanları uzun uzun anlatmaya gerek yok. Muhabbetin böylesine ancak şapka çıkarılır… Neredeyse akşam yemeğine devam edecektik! (Emin Özcan.)
